Makaleler
Necip Öğretmen |
18 Aralık akşamıydı
Acı haber tez ulaştı.
Telefon kızımdandı:
Baba dedi. Durdu. Ne olursun sakin ol dedi.
Necip HABLEMİTOĞLU’nu vurmuşlar!!!
Cep telefonuma haber-mesaj geldi!
İnşallah doğru değildir diye ekledi.
Baba dedi. Durdu.
Kızım dedim. Durdum.
Uzun bir sessizlik oldu
Görmeyen gözleri, duymayan kulakları açan
Bir “sessiz çığlık” yankılandı dalga dalga yayıldı.
Sonra, televizyonlarda alt yazılar…
İlk haberler, geniş haberler, haberler, haberler…
Ayrıntılar, ayrıntılar, susmayan telefonlar…
Sürekli çalışan, araştıran, gerçekleri ortaya koyan
Karanlığa direnen, yanlışlıklara karşı koyan
Uyuyanları, uyaran, uyandıran adam
Adam gibi adam, insan gibi insan
Sonsuz bir uykuya daldı: 18 Aralık 2002 saat 20.03 te!...
O gece hiç uyumadım.
Uyusaydım, utanırdım
Bizleri uyaran, uyandıran dost insandan.
Gülümseyen yüzüyle ayıplardı belki bizi
Ama kızmazdı.
Bundan adım gibi eminim.
O, görevini yaparken, aniden nöbeti bize bıraktı.
Şimdi bu ödev, bu nöbet; benim, senin
Kalpaksız kuvvacıların
Tam bağımsızlıkçıların…
Yaşaması ve yaşatılması gerekenler, yaşatılamadı!...
“Türkiye Cumhuriyeti ilelebet yaşayacaktır” demişti
Mustafa Kemal
Sahip çıkanların olacağını bilerek
Ama yazarlar, yürekli aydınlar yaşatılamaz ise;
Nasıl yaşayacak Cumhuriyet sonsuza dek?
Yaşamayı en çok hak edenler
Değerleri yok edenler tarafından
Alçakça öldürüldü birer birer…
Kahramanlar aslanlar gibi ölürken,
Benciller nemelazımcılar,, korkaklar…
Tavşanlar, kaplumbağalar, salyangozlar, sümüklüböcekler… gibi
Sürünerek, titreyerek ve hep saklanarak yaşadıklarını sandılar!...
Korkaklar her gün ölürken;
Korkusuzlar, tarih sayfalarında ki
Ölümsüzler arasında yerlerini aldılar…
Her zaman gülen bir yüzü vardı…
Konuşurken, ağzından bal damlardı…
O’nda derya gibi bilgi, büyük bir bilinç….
Keskin bir zeka, mangal gibi bir yürek vardı…
Muammer Aksoy’u, Uğur Mumcuyu, Ahmet Taner Kışlalı’yı…
Aramızdan alan eller
Necip Öğretmeni de aldılar!...
“Bende dünyanın en güzel şarapları var” diyordun.
“Ankara’ya yolun düşerse mutlaka beklerim” diyordun.
Birlikte birer kadeh şarap içmedik ama
Her su içişimde seni hatırlayacağım…
Yaşaması ve yaşatılması gerekenler
Yaşamayı en çok hak edenler
Değerleri yok edenler tarafından
Öldürüldü birer birer!!!
Biliyor musun Necip Öğretmen?
Yurdumuz örtülü işgale uğradı!...
Sizleri vuranlar-vurduranlar
Fabrikalarımızı, hava-deniz limanlarımızı
Verimli topraklarımızı satın aldılar.
Sizin karşı durduğunuz emperyalistler
Vakıflarıyla-misyonerleriyle içimize daldılar!...
Onları gerçek niyetlerini bir türlü göremedik.
Kısacası Necip Öğretmen
Gene dardayız vesselam…
Ama üzülme, gene buluruz kurtuluşun yolunu.
Çünkü terk etmez bu millet
Mustafa Kemal’in yolunu
Necip Öğretmen, Kemal’in Öğretmeni
Işıklar içinde yat.
Yeni kahramanlar fışkıracak, bitek toprağımızdan
Yeni Mustafa Kemaller doğuracak analar…
Gençlerimiz yetişiyor size benzeyen…
Anadolu anaları kahraman, özverili, üretken…
Back
ESKİ TARİHLİ MAKALELERİ DERNEK ARŞİVİNDEN TEMİN EDEBİLİRSİNİZ